twitter
facebook

Je bent verantwoordelijk voor je eigen vitaliteit dus is het belangrijk om ook het opladen van je menselijke batterij te plannen. Zo gezegd, zo gedaan. Een dagje sauna kan mij doorgaans een echte boost geven. Doorgaans wel….

De energie werd echter al op de proef gesteld bij het oprijden van het parkeerterrein. Rondrijdend en zoekend naar een parkeerplek waande ik mij verzeild bij een groots evenement. Eenmaal binnen raakte ik in verwarring. Dranghekken, zigzagpaden en drommen schuifelende mensen. Onderweg ontbrak nog net het bordje ‘vanaf hier, drie kwartier’. De Efteling? En na 30 minuten kom je er dan achter dat het net zo is als bij Albert Heijn, áltijd sta je bij de verkeerde kassa. Maaaaar, ik laat me niet van de wijs brengen. Ík kom voor mijn rust!

Na een 1 op 1 gevecht met mijn locker en het voor mijn tengere pols veel te ruime, fel rood gekleurde bandje dat ik een dag mag bewaken – volgende keer neem ik een gaatjestang mee – betreed ik in Adamskostuum samen met mijn Eva het Wellnessdomein. Hoera! Energie

Via de douche snel naar de Stiltesauna voor mijn eerste recharge. Ik loop erin en er meteen weer uit. O jee, verkeerd. Ik lees. Hmmm, er staat toch echt ‘Stiltesauna’. Ik had toch durven zweren dat ik zojuist tram 6 was betreden tijdens de spits ten hoogte van de Grote Marktstraat in het centrum van Den Haag. Ik wilde met mijn stilte niet onbeleefd zijn. Keuze te over! Dus snel naar de Luistersauna. Ik verwachtte hier het geluid van stromende bergbeken en tjilpende vogeltjes, maar ik moet iets aan mijn verwachtingsmanagement doen. Aanvankelijk een serene stilte. Zo stil dat ik dacht ‘dat andere bordje hing echt fout’. Maar na een paar minuten was de ruimte gevuld met gefluister en hield ik mij bezig met de vraag ‘stond er nou Luistersauna of Fluistersauna’. Mijn overpeinzing werd abrupt verstoord toen een luide stem uit diverse speakers middenin een boek begon. Binnen een minuut wist de wellness-stem mij te verjagen toen deze mij met droge ogen ging lastig vallen met “Patty Brard” en een relaas over “een diep in het vet verzonken navel”.

“Een espresso met een glaasje water graag”. “Dat mogen we u niet geven meneer, u mag wel zelf water van buiten meenemen” Ja, je moet er hard voor werken en aan alles denken om je batterij op te laden! Ik ben een positief mens en liet non verbaal mijn waardering voor haar vriendelijkheid blijken. En dan…. naar de Ametistsauna. Heerlijk. Rust. Afgelegen. Stilte. Jammer dat je daarna 2,8 kilometer moet lopen naar het koud-dompelbad - dat effect is ook weg - maar ook wandelen bevordert de vitale gesteldheid!

De lunch was in een woord fantastisch! Men had zoveel té veel bezoekers toegelaten tot het etablissement dat de verontschuldigingen door de horecagelegenheid gonsden. “Sorry meneer, het bestek is op” om vervolgens toch een mapje met bestek te krijgen met de mededeling “dit zijn botermesjes, u heeft er niets aan, maar anders is het zo kaal naast uw bord”. We hebben zoooo gelachen. En dat is heel gezond voor je batterij!

Op het gevaar af dat deze blog al veel te lang is, gun ik je tot slot onze wandeling door de tuin. Want ook daar staan sauna’s. En wat is dat kleine huisje daar helemaal achterin? ‘Hans en Grietje sauna’. Dus toch!!! Mijn Eftelingbeleving werd bevestigd toen ik de piepende houten deur opende en ik verrast werd aangekeken door wie in mijn ogen niet anders konden zijn dan de grote boze wolf, doornroosje die plots ontwaakte en klein duimpje.

Wellness heeft voor mij een nieuwe betekenis gekregen. Lachen, lopen, leren, luisteren en dan thuis luieren. Een bijzondere dag in sprookjesland. Ik kan er weer tegenaan. Hoe zorg jij voor je batterij?

Bert Arons, Couleur-Locale